Polská
z alba POPLÓR
(lidová, úpr. T.Kočko)
Czekaj miła cztery lata,
aż użyjem tego świata.
Świata, świata, świata tego,
aż do roku trzydziestego.
Trzydziesty roczek nadchodzi,
moja miła za mną chodzi.
Niechaj chodzi jak Bóg raczy,
mieć sam Pan Bóg nie zabaczy.
Nie zabaczy, nie opuści,
jak ptaszeczka w ciemnej puszczy
Mam kukułkę w ciemnym lesie,
malowane jajka niesie
Mam kukułkę przyjacielkę,
chodzi do mnie co niedzielke.
Będę ja jej groszek sypać,
będzie ze mną nockę sypiać.
zpět |
nahoru |
domů